Dit zijn de vijf meest memorabele WK openingswedstrijden ooit

Op donderdag 11 juni om 21:00 neemt Mexico het op tegen Zuid-Afrika in de WK openingswedstrijd van 2026. Naast Mexico openen ook Canada en de Verenigde Staten het WK in hun eigen land. Canada treedt op vrijdag 12 juni om 21:00 aan en de Verenigde Staten op 13 juni om 03:00.

Door de jaren heen is de openingswedstrijd altijd met veel belangstelling bekeken en voor de landen die hier aan deelnemen staat er veel spanning op. Verliezen zou erg zuur zijn in de eerste wedstrijd. In het verleden was deze spanning vaak terug te zien in de eindstand. Er worden namelijk relatief weinig doelpunten gescoord in de openingswedstrijd.

De laatste jaren echter wordt er steeds meer gescoord omdat het gastland sinds 2006 het WK opent. In de geschiedenis van het WK zijn er veel memorabele en minder memorabele wedstrijden gespeeld. Wij herinneren je aan de vijf meest memorabele openingswedstrijden op het WK ooit!

Argentinië 0-1 Kameroen (1990)

Argentinië kwam naar Italië als de grote favoriet. Met de onnavolgbare Diego Maradona in hun gelederen verwachtte iedereen een gemakkelijke zege op Kameroen, het team dat nog nooit een WK-wedstrijd had gewonnen. De jonge Samuel Eto’o, die toen negen was, vertelde later dat hij en zijn hele buurt dachten dat ze met 10-0 zouden verliezen toen ze Maradona voor de aftrap zagen jongleren met de bal op zijn schouder.

Het liep echter anders. Kameroen koos voor een fysieke, onverschrokken aanpak. Zelfs toen Andre Kana-Biyik na een uur rood kreeg, lieten de 'Ontembare Leeuwen' zich niet kennen. Slechts zes minuten later kopte zijn jongere broer, Francois Omam-Biyik, de 0-1 binnen. Een houdbare bal die de Argentijnse keeper Nery Pumpido door zijn vingers liet glippen. Aan het einde van de wedstrijd kreeg ook Benjamin Massing rood na een beruchte tackle op Claudio Caniggia, maar de negen man van Kameroen hielden stand.

De doelman van Kameroen Thomas N’Kono was eigenlijk derde keeper en dacht dat hij niet zou spelen. Hij werd pas vijf uur voor de wedstrijd opgeroepen omdat de eerste keeper, Joseph-Antoine Bell, uit de selectie was gezet na negatieve uitlatingen in de pers.

Frankrijk 0-1 Senegal (2002)

Twaalf jaar na de stunt van Kameroen was de voetbalwereld getuige van een bijna identiek scenario. Wereld- en Europees kampioen Frankrijk trad aan zonder de geblesseerde Zinédine Zidane, maar met topspitsen als Thierry Henry en David Trezeguet. In de Franse kranten werd gesproken over een gemakkelijke 8-0 overwinning voor Les Bleus, maar het liep anders!

Senegal, debutant op het WK, putte inspiratie uit de underdogrol. Papa Bouba Diop scoorde na een half uur het enige doelpunt en vierde dit met een iconische dans rondom zijn cornervlag. Het duel was extra beladen omdat alle elf basisspelers van Senegal in de Franse competitie speelden, terwijl de Franse basisopstelling juist bijna volledig uit spelers van buitenlandse competities bestond. Het bleek de voorbode van een dramatisch toernooi voor Frankrijk, dat zonder goals in de groepsfase naar huis ging.

Duitsland 4-2 Costa Rica (2006)

Vóór 2006 stonden openingswedstrijden synoniem voor weinig goals. De vier edities tussen 1966 en 1978 eindigden allemaal in 0-0. Gastland Duitsland brak in München resoluut met deze traditie. Al na zes minuten knalde Philipp Lahm de bal vanaf de rand van het zestienmetergebied in de verre kruising.

Het werd een open en vermakelijke wedstrijd waarin Costa Rica onder aanvoering van Paulo Wanchope twee keer gevaarlijk dicht bij een stunt kwam. Uiteindelijk besliste Torsten Frings het duel in de 87e minuut met een verwoestend afstandsschot. Sinds dit duel werden openingswedstrijden attractiever om naar te kijken omdat het gastland sindsdien het openingsduel speelt.

Zuid-Afrika 1-1 Mexico (2010)

Het WK 2010 was historisch: de eerste keer op het Afrikaanse continent. De sfeer in het Soccer City stadion in Johannesburg was mede door de duizenden vuvuzela's ongelooflijk. In de 55e minuut volgde het moment waar een heel continent op hoopte. Siphiwe Tshabalala werd diep gestuurd en schoot de bal met enorme poeier in de kruising.

"Ik wist dat hij erin ging zodra hij mijn voet verliet" zei Tshabalala later. De vreugdedans die volgde is een van de meest bekende beelden uit de geschiedenis. Hoewel de ervaren Rafa Márquez later de gelijkmaker scoorde, bleef de herinnering aan die ene goal van 'Bafana Bafana' voor altijd verbonden aan de trots van Zuid-Afrika.

Brazilië 3-1 Kroatië (2014)

Geen enkel gastland stond ooit onder zoveel druk als Brazilië in 2014. De emoties waren zo hoog dat de spelers en het publiek het volkslied nog minutenlang a capella doorzongen nadat de muziek was gestopt. Brazilië verloor in 2010 nog de kwartfinale van Nederland in een zinderende 2-1. De spanning sloeg echter om in paniek toen Marcelo na 12 minuten ongelukkig een eigen doelpunt maakte.

De jonge Neymar hield zijn hoofd koel. Met een bekeken afstandsschot en een omstreden penalty boog hij de wedstrijd om. Oscar maakte er in de slotfase 3-1 van. Het was een zwaarbevochten zege die de ongeslagen thuisstatus van Brazilië (die destijds al sinds 1975 liep) in stand hield. Die reeks zou datzelfde toernooi pas op spectaculaire wijze sneuvelen tegen Duitsland. We weten allemaal nog wel hoe die wedstrijd afliep.